Ο Σταύρος Θεοδωράκης μού ‘κλεψε την ατάκα: Αυτό ήταν το debate του Αντίχριστου!
6 πολιτικοί αρχηγοί
6 δημοσιογράφοι
6 θεματικές ενότητες
Σατανικό debate!
Τι σημαίνει όμως debate;
A debate is a discussion about a subject on which people have different views
Η Άσπρη Λέξη το ορίζει ως εξής:
Προφανώς, μόνο debate δεν ήταν αυτό που είδαμε! Μερικές σκόρπιες σκέψεις (είναι και προχωρημένη η ώρα…)
Πρώτη φορά εδώ και χρόνια που είδα φοβισμένο τον Καραμανλή. Σχεδόν μύριζα τον ιδρώτα του. Και προφανώς τον έχει κόψει κρύος ιδρώτας! Καιρός ήταν! Στριφογύριζε στην καρέκλα του λες και είχε σκουλήκια στον κώλο του. Οι θεατρινισμοί του, οι χειρονομίες του, μου θύμισαν rapper σε live συναυλία. Το χειρότερο όλων όμως, ήταν ότι για ακόμη μία φορά, αυτός που κατήγγειλε το ΠΑΣΟΚ επί σειρά ετών ότι πρέπει να ζητήσει συγγνώμη απ’ τον ελληνικό λαό για σειρά λαθών, δε βρήκε το σθένος να ζητήσει συγγνώμη για τη μεγαλύτερη καταστροφή που χτύπησε τη χώρα μετά τον πόλεμο!
Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν έστειλε σπίτια τους όλους αυτούς τους ανίκανους που η κυβέρνησή του είχε διορίσει να μας προστατεύουν, απάντησε ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις εν θερμώ. Εκτός κι αν αναφέρεται στον καύσωνα, είχε όλο το χρόνο και όλη την ψυχραιμία να τους διαολοστείλει πριν την καταστροφή της Πελοποννήσου. Οι πρώτες πυρκαγιές του καλοκαιριού στις οποίες κάηκε η Πάρνηθα και το Πήλιο, οι περσινές πυρκαγιές που κατάκαψαν τη Σιθωνία, οι δεκάδες πυρκαγιές σε όλη τη χώρα που έκαναν στάχτη χιλιάδες στρέμματα δασικής έκτασης, δεν ήταν απλώς καμπανάκι, ήταν καμπάνα τεράστια που μας ξεκούφανε όταν χτύπησε. Ο μόνος που δεν την άκουσε για να μην αναλάβει το πολιτικό κόστος ήταν ο Καραμανλής που κράτησε τους ανίκανους στις θέσεις τους!
Το δε περιβάλλον ήταν άγνωστη λέξη στον κ. Καραμανλή. Ακόμα και όταν ρωτήθηκε για ξεχωριστό υπουργείο περιβάλλοντος, για να μη δυσαρεστήσει τον γκουρού της παράταξης, τον κουφό από τη Λάρισα, τον κ. Σουφλιά, οι απαντήσεις του ήταν ήξεις αφίξεις.
Τον παραδέχτηκα όμως όταν παραδέχτηκε ότι δεν έκανε τίποτα σχετικά με την προεκλογική δέσμευση περί 5% του ΑΕΠ για την παιδεία. Βέβαια τά ‘ριξε πάλι στο έλλειμα (βλ. απογραφή) αλλά τουλάχιστον βρήκε κάτι για να πει μια συγγνώμη. Όχι η συγγνώμη που θέλαμε να ακούσουμε, τουλάχιστον όμως μια συγγνώμη.
Αν και σατανικό, είχε όμως και το θαύμα του αυτό το μη-debate: ο Καραμανλής είπε τη λέξη ΠΑΣΟΚ! Ναι, είπε ΠΑΣΟΚ. Αναφέρθηκε ονομαστικά στο ΠΑΣΟΚ! Θαύμα, θαύμα!
Θαυματοποιός ο Νίκος Χατζηνικολάου, μεγάλη η χάρη του, που ρώτησε τον Καραμανλή τι θα κάνει σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές αλλά δεν έχει αυτοδυναμία. Η απάντηση, απλή: ξανά εκλογές! Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία που θα πούμε μια άλλη φορά σε επερχόμενο post…
Η Παπαρήγα γέρασε… Στεναχωρήθηκα. Έμοιαζε δέκα χρόνια μεγαλύτερη σε σχέση με το debate του 2004. Πραγματικά στεναχωρήθηκα… Για τις απόψεις της τι να πω, με το ΚΚΕ δεν έχω πρακτικά κανένα κοινό σημείο, οπότε συνεχίζω στον επόμενο, αφού όμως επισημάνω ένα πράγμα που είπε η Παπαρήγα και μου άρεσε: Γιατί να γίνεται παραγραφή εγκλημάτων που έχουν διαρκή επίδραση στην κοινωνία; Σωστό!
Ο Παπαθεμελής είναι παππούς! Φορούσε μια εντελώς παππούδικη γραβάτα, έλεγε παππούδικα πράγματα, έχει παππούδικη φάτσα. Καλύτερα να πάει να πει παραμύθια για το Κρυφό Σχολειό στα εγγονάκια του παρά να μας κουράζει με την παρουσία του.
Ο Καρατζαφέρης έκλεψε την παράσταση με την απίθανη ατάκα του περί Παπανδρέου, Καραμανλή, Παπανδρέου, Καραμανλή κ.ο.κ.! “[...] το 1945 είχαμε Πρωθυπουργό Παπανδρέου, το ’55 Καραμανλή, το ’65 Παπανδρέου, το’ 75 Καραμανλή, το ’85 Παπανδρέου, το ’95 Παπανδρέου και το 2005 Καραμανλή”. Απίστευτος ο τύπος! Ενώ τον σιχαίνομαι, είχε μια πολύ μετρημένη στάση που είμαι σίγουρος πολλοί ανεγκέφαλοι θα εκτιμήσουν. Ήταν τουλάχιστον γελοία η απάντηση περί μεταναστών: Να κάνουμε διάλογο. Ναι, να κάνουμε διάλογο, αλλά οι δικές σας θέσεις ποιες είναι; Να κάνουμε διάλογο! Χαίρω πολύ. Μου θυμίζει τους συνδικαλιστές των Δασκάλων, Καθηγητών και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων που ζητούν μονίμως διάλογο σε μηδενική βάση. Τι θα πει διάλογος σε μηδενική βάση; Η Κυβέρνηση έχει τις θέσεις της, φέρε κι εσύ τις δικές σου και κάνε διάλογο. Άκου διάλογος από μηδενική βάση!
Ο Αλαβάνος ήταν ωραίος. Μπορεί να μη συμφωνώ με πολλές από τις θέσεις και τις αντιλήψεις του Συνασπισμού, ειδικά στο θέμα-σημαία τους, την Παιδεία, αλλά γενικά μου άρεσε. Εξέφρασε αποτελεσματικά την οργή που νιώθει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας για όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Χώρια που άφησε εμμέσως ανοιχτό το παράθυρο για μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ για το σχηματισμό κυβέρνησης!
Ο Γιωργάκης τέλος μου άρεσε! Πραγματικά μου άρεσε. Βρήκα πολύ έξυπνη τη στρατηγική του να εκμεταλλευτεί τη διευκρινιστική ερώτηση των δημοσιογράφων ώστε στην πρώτη απάντηση να τα χώνει στον Καραμανλή και στη δεύτερη απάντηση να δίνει τις προτάσεις του για το μέλλον. Brilliant! Μόνο που μετά από λίγο άρχισε να κουράζει. Τά ‘χωσε μία, τά ‘χωσε δύο, τά ‘χωσε τρεις, ok, φτάνει, πάμε παρακάτω, δώσε τις προτάσεις σου. Έτσι στεναχωρήθηκα όταν δεν είπε τίποτα για το Εθνικό Ταμείο Αλληλεγγύης που έχει προτείνει εδώ και χρόνια ο Μίμης Ανδρουλάκης και είναι κομμάτι του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για μια πανέξυπνη πρόταση, που ξεφεύγει εντελώς από τις συντηρητικές προσεγγίσεις του στυλ αυξάνουμε τα όρια συνταξιοδότησης και μειώνουμε τις συντάξεις.
Προσωπικά τον βρήκα άψογο στο θέμα της Παιδείας. Άψογο. Και τώρα πρέπει να διαβάσω το πρόγραμμα το ΠΑΣΟΚ για την Παιδεία γιατί πιστεύω ότι θα βρω πολύ ενδιαφέροντα πράγματα εκεί μέσα, πράγματα που δυστυχώς δεν ακούγονται όσο θά ‘πρεπε. Η ντρίπλα του δε όσον αφορά το άρθρο 16, ότι δηλαδή το ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης λόγω της νοθείας της Κυβέρνησης στην διαδικασία για την αναθεώρηση του άρθρου 24, ήταν αντάξια ενός Ζιντάν!
Με στεναχώρησε όμως, η τελική του τοποθέτηση, his closing statement. Ήταν λίγο αμήχανη, λίγο βιαστική. Σαν να είχε προβάρει κάποια λόγια και προσπαθούσε να τα θυμηθεί, μόνο που δεν μπορούσε οπότε αυτοσχεδίασε, χωρίς ιδιαίτερα επιτυχημένα αποτελέσματα.
Κλείνω με την δεύτερη καλύτερη ατάκα της βραδιάς, που ήταν της Χούκλη: “Ευχαριστώ τον κ. Λιάτσο για τη συναδελφική του αλληλεγγύη”. Τον τσάκισε!
